In februari van dit jaar overleed op 89-jarige leeftijd buurtgenoot Bob Kommer. De redactie van de website interviewde ruim een jaar geleden vader en dochter Kommer, twee creatieve mensen met een passie voor de fotografie. Meer dan 55 jaar woonde de heer Kommer

in de Archipel. Lange tijd was ook zijn bedrijf daar gevestigd, maar toen het pand te klein werd, verhuisde dat naar de Van der Spiegelstraat.

Aanvankelijk begonnen als fotograaf legde Kommer zich later veel meer toe op het produceren van films, meestal in opdracht van bedrijven. Zelf maakte hij een film van de bekende Haagse schilder Co Westerik.

Naast een beeldstudio werd het bedrijf uitgebreid met een geluidstudio. Hier traden, als dat nodig was, complete orkesten op. Bob Kommer was een groot liefhebber van jazz en in die tijd altijd bezig met het mixen van banden. Een van de eerste televisieoptredens van Wim Kan werd opgenomen in zijn studio. In 1990 stopte hij met zijn werkzaamheden en verkocht de studio die nog steeds bestaat onder de naam Bob Kommer Soundstudio’s. Met zijn medewerkers heeft hij altijd contact gehouden.

Na zijn pensionering bleef hij in de Riouwstraat wonen waar later zijn dochter Karen met haar echtgenoot Fritz Griffin bij hem introk. Niet alleen zij zullen hem missen, ook bij veel buurtbewoners is dat het geval.

Op de pagina buurtbewoners kunt u het interview met Bob en Karen Kommer lezen.

MW, april 2010

Een kleurige figuur

Frits van Laar (1958-2010)

16 april 2010 - Vandaag is een van de kleurigste figuren uit de wijk begraven. Frits van Laar was eigenaar van de verfwinkel in de Bankastraat. Een opvallende en joviale man, altijd in voor een praatje en een grap. Het leek wel of er steeds net iemand in de winkel was om even gedag te zeggen. 

Frits had ook een andere kant. Zijn dierenliefde was bijzonder groot, soms leek het of hij aan dieren de voorkeur gaf. Het voormalige koetshuis in de tuin van zijn huis in de Sumatrastraat (waar hij tot enkele jaren geleden woonde) huisvestte een kleine dierentuin. Hoewel, zo klein was het ook weer niet: 200 postduiven boven, Vlaamse Reuzen, katten, grasparkieten en papegaaien in veel kleuren beneden. Bovendien had hij in de Riouwstraat nog twee paarden op stal.. 

Hij vertelde graag verhalen. Tegen de redactie van de website van A&W vertelde hij dat kunstenaar Herman Douma, die vaak in de Mastroquet in de Borneostraat kwam, het paard van zijn dochter Debbie heeft geschilderd. En ook had hij het over zijn grijze papegaai, die zo luid de naam van zoon Willem krijste, als die uit school kwam, dat bakker Van Aalst in de Bankastraat het kon horen..

Willem (Wim) is nu volwassen. Hij nam de zaken in de Bankastraat over, toen Frits besloot te stoppen en zich helemaal aan zijn dieren te gaan wijden. Helaas is Frits, toen hij juist zijn droom had verwezenlijkt, onverwacht op 10 april 2010 overleden op zijn 'boerderij' in Pijnacker.

Vandaag is hij begraven op de R.K. begraafplaats St. Petrus Banden aan de Kerkhoflaan, omringd door zijn familie en zijn vele vrienden. Heel toepasselijk werd zijn kist door twee paarden naar de begraafplaats getrokken en lieten zijn vrienden van de postduivenvereniging duiven los als afscheidsgroet.

overlijdensbericht, april 2010 

gesprek met Frits van Laar, juli 2005

Onze wijk telt binnen zijn grenzen drie prachtige begraafplaatsen – het 300 jaar oude Joodse kerkhof, de Rooms Katholieke begraafplaats en de Algemene begraafplaats aan de Kerkhoflaan. Over deze laatste is recent een mooi boek verschenen, “Het grote kerkhof bij de bosjes’ geheten.

De gemeentelijke begraafplaats is gesticht in 1830. Tal van beroemde Nederlanders hebben hier hun laatste rustplaats gevonden, zoals Cornelis Lely, de grootste waterbouwkundig ingenieur van Nederland, en jarenlang gouverneur van Suriname. Maar ook “gewone” mensen uit Den Haag of Scheveningen liggen hier begraven tussen de eeuwenoude bomen. Een aantal van de graven heeft de status van Rijksmonument.
In het boek wordt de rijke historie van de begraafplaats belicht, en worden achtergronden belicht van bijzondere mensen die er begraven liggen.
De eerste exemplaren van dit boek werden op 29 april j.l. door wethouder Baldewsingh overhandigd aan vertegenwoordigers van Die Haghe en de Vrienden van Den Haag, twee verenigingen die, zoals de wethouder zei, uitermate waardevol zijn voor het behoud van het cultureel erfgoed van Den Haag.
Voor belangstellenden beslist een aanrader!

Eveline Blitz

16 mei 2009 - Twee uur repeteerden zo’n 50 enthousiaste deelnemers aan de scratchmiddag van kamerkoor esGROOT in de Vredeskapel. Onder directie van Marcela Obermeister zongen ze daarna de sterren van de hemel.

Na een warming up door esGroot begon de eigenlijke scratch. Op het programma stonden het swingende ‘Hallo Django’ (Uli Führe 1957), toepasselijke voorjaarsstukken als ‘Now is the month of Maying?’ (Thomas Morley 1557-1603) en ‘Ce moys de may’(Clement Jannequin 1485-1564), evenals ‘Tanzen und springen’ (Hans Leo Hassler 1564-1612).

Alle supporters kunnen trots zijn op de boeiende voorstelling van hun familie, vrienden en buurtgenoten. Volgend jaar mei begroeten we graag de ontluikende knoppen van esGROOT opnieuw op een scratchmiddag in de Vredeskapel. Tot dan!

Voor meer informatie over de plannen van esGroot, zie www.esgroot.nl/